تحوّل در آموزش و پرورش چالش جديد مديريت آموزشي کـارآفـرينـي

لينک کوتاه اين مقاله :
http://www.niazemarkazi.com/article/pdf/10006220.html

511

تحوّل در آموزش و پرورش چالش جديد مديريت آموزشي کـارآفـرينـي

اين مقاله کارآفريني را فرآيندي مي داند که افزون بر مطرح بودن در کسب و کار، شيوه اي از زندگي است که در کليه شئون زندگي فردي، خانوادگي و اجتماعي تجلي دارد. با ارائه تعريفي جامع از کارآفريني ويژگيهايي مانند داشتن اعتماد به نفس، استقلال رأي، خوش بيني و … براي کارآفرينان بر مي شمارد. همچنين در معرفي انواع کارآفريني، به کارآفرينان مستقل و کارآفرين سازماني اشاره مي کند. در ادامه، مقوله هايي از قبيل ويژگيهاي سازمان کارآفرين؟ کارآفريني در مديريت آموزشي، تعريف کارآفريني در نظام آموزشي، اصول توسعه کارآفريني در نظام مديريت آموزشي شامل: تدوين اهداف و سياستهاي کارآفرينانه، انعطاف پذيري، جامعيت و هماهنگي، خودگرداني و استقلال، تعامل با محيط، تاکيد بر کيفيت و … آورده شده و در نهايت پيشنهادهايي نيز ارائه گرديده است.

تحولات سريع علم و فناوري در چند دهه اخير، ارکان نظامهاي اجتماعي را تحت تاثير قرار داده و چالش هايي به همراه آورده است. سازمانهاي امروزي براي حفظ و بقاي خود در محيط متحول و رقابتي، بايد تغييرات عميق و همه جانبه اي در آرمانها، اهداف، سياستها، باورها، انديشه ها و … بدهند.

سازمانهاي پويا داراي نيروهاي خلاق و نوآور و هوشيارند؛ تهديدها و محدوديتها را مي شناسند و به فرصتها و امکانات فکر مي کنند تا به مناسب ترين شيوه از آنها استفاده کنند. آينده دلخواه را رسم و پيش بيني مي کنند و براي بقا در بلندمدت، خود را با محيط سازگار مي سازند. شرايط و موقعيتها را واقع بينانه بررسي مي کنند و به ارتقاي استاندارها و شرايط زندگي بهتر فکر مي کنند.

در ادبيات جديد سازمان و مديريت، اين ويژگيها را در واژه کارآفريني(۱) بيان ميدارند انديشمندان مديريت نيز به تشريح مديريت کارآفريني و جو کارآفرينانه در سازمانها پرداخته اند. استيونسون و همکاران، معتقدند که کارآفرينان، رفتاري فرصت گرايانه دارند و سازمانهاي کارآفرين داراي ويژگيهايي چون تشويق افراد به مجسم کردن، انعطاف پذيري و تمايل به مخاطره پذيري هستند.(۲)

کارآفريني يک فرآيند است، نه هدف و تنها در کسب و کار مطرح نيست بلکه يک شيوه زندگي است و در کليه ابعاد زندگي فردي، خانوادگي، اجتماعي ،اقتصادي، سياسي و فرهنگي تجلي مي يابد.

با مروري کلي بر تعاريف متعددي که در خصوص کارآفريني ارائه شده است، تعريف زير در حکم يکي از تعاريف جامع ذکر مي شود:

کارآفرينان افرادي هستند که نوآوري مي کنند. فرصتهاي محيط را مي شناسند و با ترکيبي نو از منابع و فرصتها، محصول، روش و خدماتي تازه ارائه مي دهند تا ضمن بقا در محيط بي ثبات و رقابتي از اين نو آوري نيز بهره ببرند.

● ويژگيهاي کارآفرينان

در اواسط قرن بيستم، روان شناسان، توجه خود را به تجزيه و تحليل و خصوصيات افراد متمرکز کردند تا پاسخ اين سوال را به دست آورند کدام ويژگيهاي فردي کارآفرين است که او را از غير کارآفرين متمايز مي سازد؟ از تحقيقات اين گروه در حکم رويکرد ويژگيهاي شخصيتي(۳) ياد مي کنند اما علي رغم اين تلاشها تاکنون الگوي قابل استنادي براي تشخيص کارآفرينان موفق وجود ندارد اما مهمترين ويژگيهايي که بر اثر تلاش محققان به دست آمده به شرح زير است:

اعتماد به نفس، استقلال راي، خوش بيني، نياز به موفقيت، پشتکار، سخت کوشي، پيشگامي، خطرپذيري، اشتياق به کارهاي بزرگ، رفتار هدايتگرانه، مردم داري، انتقاد پذيري، ابتکار و نوآوري، انعطاف پذيري، کارداني و تدبير، تغييرپذيري، دورانديشي و قدرت درک.(۳)

از اوايل دهه ۱۹۶۰ نيز جامعه شناسان به دسته ديگري از متغيرهاي جمعيت شناسي پرداختند که از آنها با رويکرد رفتاري ياد مي شود. در اين رويکرد، ضمن توجه به فعاليتهاي يک کارآفرين، دلايل و چگونگي تشکيل يک فعاليت کارآفرينانه نيز مورد بررسي قرار گرفت. اين ديدگاه علاوه بر ويژگيهاي شخصيتي که در رويکرد ويژگيهاي شخصيتي مورد تاکيد بود، به عوامل محيطي و ويژگي هاي رفتاري فرد شامل تجارب، سوابق شخصي و فردي وي نظير، سن، خانواده. دوره کودکي، تحصيلات، عوامل تجربي مانند پذيرش الگوي نقش، نارضايتي شغلي، اخراج از کار و … هم توجه شده است.(۶)

در اين ديدگاه، کارآفريني فرآيندي است که فرد تمام فعاليتهاي کارآفرينانه را برنامهريزي، اجرا و کنترل کند. طرفداران اين ديدگاه بر اين باورند که بروز برخي عوامل محيطي و تاثير آن بر فرد، نقش بسيار تعيين کننده اي در تصميم فرد به کارآفرين شدن دارد.

● انواع کارآفريني

در آ‎غاز دهه ۱۹۸۰، پيشرفت سريع دانش و فناوري در تمام ابعاد و عرصه هاي زندگي و تغيير روند جمعيت در جوامع، نظير افزايش سطح تحصيلات، اشتغال زنان و افزايش طول عمر از يک سو و افزايش رقباي جديد، بي اعتمادي نسبت به شيوه هاي مديريت سنتي و خروج بهترين نيروهاي کار از شرکتها و پذيرش پيمانهاي تجاري بين المللي از سوي کليه کشورها جهت تبادل محصولات و خدمات با بهترين کيفيت و کمترين بها در سطح جهان و حضور فعال بازارهاي سرمايه، توجه مديران اکثر شرکتهاي بزرگ را به اهميت فرآيند خلاقيت، نوآوري و کارآفريني جلب کرد.

مطالعه ادبيات کارآفريني نشان مي دهد که ((کالينز و مور)) در سال ۱۹۷۰ اولين محققاني بودند که در مطالعات خود بين کارآفرينان مستقل و اداري (سازماني) تمايز قايل شدند و عنوان کردند که کارآفرينان مستقل سازمانهاي جديد را به طور مستقل به منصه ظهور مي رسانند.(۷)

▪ کارآفرينان مستقل: (۸) افرادي هستند که تقاضاي بازار را پيش بيني مي کنند، خطرهاي ناشي از نوسانها را به عهده مي گيرند و مسئول سازمان دهي و تصميم گيري درباره آن هستند که چه توليد شود، چقدر توليد شود و با چه روشي توليد شود؟

▪ کارآفرين سازماني(۹): فردي است که در سازمانهاي بزرگ، مانند يک کارآفرين مستقل فعاليت مي کند و فعاليت او ايجاد واحدهاي جديد در سازمان، ارائه محصولات، خدمات و فرآيندهاي جديد است که شرکتها را به سوي رشد و سودآوري سوق مي دهد(۱۰).

مطالعه گسترده و عميق برخي محققان، موجب دستيابي به راهکار جديدي در زمينه کارآفريني تحت عنوان کارآفريني سازماني يا سازمان کارآفرين(۱۱) گرديد. در اين رويکرد مدير سازمان با قبول اين ضرورت که زايش، پذيرش و به اجرا درآوردن انديشه هاي نو به سازمان امکان بقا و ادامه حيات مي دهد. از فعاليتهاي کارآفرينانه و با ايجاد بينش مشترک مستمر، سريع و راحت به ثمر برساند و روح و کالبد و فرهنگ سازمان را دگرگون سازد. در حقيقت چنانچه کل سازمان داراي روحيه کارآفريني شود، به آن سازمان کارآفرين ميگويند.

با مروري بر مطالعات گذشته، مناسب ترين راهکار از ميان سه نوع کارآفريني ارائه شده در اين بخش (کارآفرين مستقل، کارآفريني سازمان و سازمان کارآفرين)، سازمان کارآفرين است که با موضوع اين مقاله هم خواني بيشتري دارد و در اينجا با تعمق بيشتري مورد بررسي قرار مي گيرد.

● ويژگيهاي سازمان کارآفرين

الف) ساختار سازماني کارآفرين

ـ غير رسمي بودن

ـ نداشتن استاندارد مشخص و از قبل تعيين شده

ـ کم رنگ بودن سلسله مراتب

ـ نداشتن پيچيدگي

ـ نداشتن تمرکز

ـ حرفه اي بودن

ـ مديريت مشارکتي

ب) محتواي سازمان کارآفرين

ـ اندازه آن اغلب کوچک است

ـ از فناوري پيشرفته و قابل انعطاف استفاده مي شود

ـ محيط پويا و متحول است

ـ در آن هدف و راهکارهاي مدون، واضح، منعطف و مشتري گرا تدوين مي شود.

پ) فرهنگ سازمان کارآفرين

فرهنگ سازماني مجموعه اي از ارزشها، باورها، رفتارها، شيوه هاي تفکر و … است که اعضاي سازمان در آنها وجه اشتراک دارند. در قسمت محسوس و غيرمکتوب سازمان وجود دارد و با تمام فعاليتها در سازمان مرتبط است.

در سازمانهاي کارآفرين، فرهنگ مناسب فرهنگي است که در جهت اهداف و راهکارهاي سازمان باشد. يعني فرهنگي که از تغيير و نوآوري، خطرپذيري، کار گروهي، صداقت، اعتماد متقابل، رقابتي بودن، آينده گرايي و مشتري گرايي حمايت کند.

در حقيقت مي توان گفت که فرهنگ کارآفرين در سازمان موجب پرورش مديران و کارکنان کارآفرين خواهد شد و اين اولين مرحله پيشبرد فعاليتهاي کارآفرينانه است. مشخصه هاي اصلي اين فرهنگ عبارتست از:

ـ روابط سازماني افقي،از پايين به بالا و غير رسمي

ـ کار تيمي يا گروهي

ـ در دسترس بودن اطلاعات جامع، ذيربط، موثق و به هنگام

ـ آموزش و يادگيري مستمر

ـ تاکيد ويژه بر تحقيق و توسعه و پاداش

ـ تبديل تهديدها به فرصتها

● کارآفريني در مديريت آموزشي

با توجه به ساختار نظام آموزشي کشور و وضعيت موجود سطوح متفاوت مديريت آموزشي در آن، از يک سو و دقت در ويژگيهاي ساختاري سازمان کارآفرين از سوي ديگر، با واقعيتي دو گانه و متعارض مواجه مي شويم، در توضيح اين دوگانگي به طور مختصر مي توان گفت که هر چه از سطح مديريت عالي نظام آموزشي به سطوح پايين تر مديريت حرکت کنيم، ويژگيها و شرايط اعمال کارآفريني افزايش مي يابد. به عبارت ديگر، ساختار کلان مديريت نظام آموزشي کشور با رعايت تمرکز شديد سازماني، ساختارهاي سنتي ديوان سالارانه و امکان بروز خلاقيت و نوآوري، زمينه هاي کمتري براي تحقق اهداف کارآفريني فراهم مي آورد. در حالي که فرآيند مديريت و جريان آموزشي در مدارس با تکيه بر تنوع و تفاوتهاي فردي مديران، معلمان، دانش آموزان و کارکنان با ساختارهاي بنيادين سازمانهاي کارآفرين هم نوايي و تناسب بيشتري نشان مي دهد.

چنانچه تحليل بالا را بپذيريم، نتيجه مي گيريم که لازمه تحقق و توسعه کارآفريني در نظام آموزش و پرورش، تاکيد بيشتر بر سطوح عالي مديريت آموزشي است. اين امر نه تنها به سبب خلأ فرهنگي و ساختاري است، بلکه با توجه به نقش اساسي و الگودهي مديريت کلان نسبت به ساير سطوح پايين تر مديريت، ضروري و حياتي است.

● تعريف کارآفريني در نظام آموزشي

صرف نظر از اين مباحث، لازم است مفهوم و تعريف کارآفريني با توجه به ماهيت و ساختار نظامهاي آموزشي مورد توجه و امعان نظر قرار گيرد. با اين نگرش مي توان کارآفريني در مديريت آموزشي را چنين تعريف کرد: کارآفريني در آموزش و پرورش فرآيند منظم و مستمري است که از يک سو به شناسايي و بهره برداري موثر از کليه منابع دروني و بيروني نظام آموزشي منجر مي شود و از سوي ديگر، موجب ايجاد فرصتهاي جديد ياددهي و يادگيري مي گردد. اين فرآيند با تکيه بر دو محور آموزش فراگير کارآفرين و فراهم آوردن زمينه هاي بروز و ظهور آن محقق مي گردد.

● اصول توسعه کارآفريني در نظام مديريت آموزشي

ايجاد و توسعه کارآفريني در نظام آموزشي و تبديل آن به فرهنگهاي نهادي شده، مستلزم شناسايي و تعيين سياستها و اصولي است که راهکارهاي مربوط را نشان مي دهد. در اينجا ضمن توجه به اين واقعيت که ايجاد تغييرات ساختاري در نظام آموزش و پرورش و به تبع آن در نظام مديريت آموزشي، امري پيچيده، پر هزينه و بلند مدت است، برخي اصول بنيادين توسعه کارآفريني در نظام مديريت آموزشي عرضه مي گردد.

۱) تدوين اهداف و سياستهاي کارآفرينانه

نظام آموزشي کارآفرين پيش از هر چيز نيازمند اهداف و سياستهايي چالشي و کارآفرينانه است. بر اين اساس لازم است تمام اهداف و سياستهاي کلان و خرد نظام آموزش و پرورش مورد بازنگري و نقادي جدي قرار گيرد و تغييرات و اصلاحات لازم در آنها به عمل آيد.

بينش يا آرمان مشترک و تاکيد بر اصل ((جهاني انديشيدن و ملي عمل کردن)) دو مبناي اصلي براي تدوين اهداف و سياستهاي آموزش و پرورش کارآفرين به شمار مي آيند.

۲) انعطاف پذيري

خلاقيت و کارآفريني در ذات خود فرآيندهايي منعطف، آزاد و سيال هستند. چارجوبهاي خشک و ثابت، سياستها، روشها و قوانين غير منعطف و يکساني که بدون توجه به موقعيتها و مقتضيات و به خصوص تفاوتهاي فردي، قطعي و لازم الاجرا تلقي ميشوند، از مهمترين عوامل محدود کننده کارآفريني به شمار مي آيند. بنابراين، تدوين طرح جامع توسعه کارآفريني در نظام مديريت آموزشي، کشور مستلزم رعايت اصل انعطاف پذيري در کليه ابعاد و اجزاي نظام آموزشي در سه سطح عالي، مياني و عملياتي است.

۳) جامعيت و هماهنگي

طرح توسعه کارآفريني در مديريت آموزشي بايد با توجه به اصل جامعيت و هماهنگي، طراحي و تدوين گردد. جامعيت بر گستردگي و شمول اين طرح، به نحوي که در بر گيرنده کليه اجزا و عناصر خرد و کلان نظام مديريت آموزشي باشد، تاکيد مي ورزد. هماهنگي بر هم سويي و يکپارچگي اين اجزا و عناصر دلالت دارد. توجه هم زمان به جامعيت و هماهنگي در طرح توسعه کارآفريني از يک سو، به ايجاد نظامي واحد، قدرتمند و يک پارچه و از سوي ديگر، بهترين بهره برداري از منابع و افزايش عامل سينرژي در نظام مديريت آموزشي منجر مي گردد.

۴) تمرکززدايي

آثار تمرکز در نظام آموزشي را مي توان با آثار تورم در اقتصاد همانند دانست. اگر در اقتصاد تورم زده، افزايش و تراکم نقدينگي سبب کاهش قدرت خريد و در نهايت کاهش رفاه عمومي مي گردد، در نظام آموزشي تمرکز زده نيز تراکم قدرت تصميم گيري در سطوح بالايي هرم سازماني، موجب کاهش مشارکت مديران، معلمان، دانش آموزان ، والدين و ساير نهادهاي ذيربط مي گردد. تمرکز در آموزش، سبب کاستيهاي متعددي مي شود که مهمترين آن از دست دادن فرصتهاي رشد خلاقيت، نوآوري و در نتيجه کارآفريني در عرصه هاي گوناگون آموزشي و پرورشي است.

۵) خودگرداني و استقلال

تا زماني که مديريت آموزشي از استقلال حقوقي، اداري، تصميم گيري، جذب و هزينه منابع، استخدام و به کارگيري نيروهاي انساني، تشويق و پاداش و … برخوردار نباشد، ايجاد و توسعه نظام آموزشي کارآفرين مقدور نميگردد. کارآفريني بر مبناي نوجويي، نو انديشي و خطرپذيري شکل مي گيرد و استمرار مي يابد و اين امر مستلزم وجود مراکز آموزشي است که مديران ضمن برخورداري از استقلال و آزادي لازم بتوانند از طرحهاي آموزشي و پرورشي نوآورانه استقبال و حمايت کنند و هزينه هاي چنين حمايتي را نيز با نگرش بلندمدت خود تامين سازند.

۶) تعامل با محيط

نظام آموزشي يا مدرسه کارآفرين به يقين با ديوارهاي بلند و درهايي بسته پديد نميآيد. ايجاد و تقويت کارآفريني مستلزم تعادل مستمر و گسترده با محيط اجتماعي، اقتصادي و توليدي است. مدير آموزشي کارآفرين بايد پيوندي عميق و همه جانبه بين مدرسه و جامعه و مخصوصاً مراکز توليدي و خدماتي بوجود آورد تا از يک سو دانش آموزان از واقعيتها، نيازها و مشکلات اجتماعي و اقتصادي پيرامون خود شناخت و درکي صحيح و عميق به دست آورند و از سوي ديگر، امکان شناسايي و استعدادهاي آنان فراهم آيد.

۷) تاکيد بر کيفيت

با وجود برداشت متفاوتي که از کيفيت وجود دارد، در نگرش کلي مي توان گفت که کيفيت اثربخشي يا به عبارت روشنتر تحقق و تجلي اهدافي است که براي نظام آموزشي پيش بيني شده است.

خلاقيت و کارآفريني در آموزش و پرورش محصول مستقيم کيفيت برنامه ها، روشها، فعاليتها و فرآيندهاي ياددهي – يادگيري است. همان قدر که گسترش کمي براي تصميم آموزش و پرورش و فراهم آوري زمينه رشد استعدادها ضروري است، توجه و تاکيد بر کيفيت نيز براي بروز و پرورش خلاقيتها و کارآفريني حياتي است. آموزش بدون کيفيت آموزشي سطحي و غير اثر بخش است که اهداف عميق واصلي آموزشي، از جمله پرورش خلاقيت کارآفريني را محقق نخواهد کرد.

۸) شکوفا سازي استعداد و خلاقيت

مطالعات تجربي و حتي مشاهدات روزمره به روشني نشان مي دهند که کودکان، روزانه رفتارهاي خلاقانه بسيار دارند. استعداد و خلاقيت کودکان در نظام آموزش و پرورش غير خلاق و غير کارآفرين مجالي براي بروز و شکوفايي نخواهد يافت. در واقع، جريان قدرتمند و پرتلاطم استعداد و خلاقيت کودکان با رسيدن به شنزار آموزش غير خلاق به سرعت به خاموشي خواهد گراييد و نشاني از آن باقي نخواهد ماند.

بنابراين گسترش و خلاقيت و کارآفريني در نظام آموزش و پرورش بيش از همه نيازمند ساختارها، روشها و مديريتي است که توانايي شناخت، هدايت و شکوفاسازي استعدادهاي بالفعل و بالقوه دانش آموزان را داشته باشد و به اين امر به مثابه يک اصل بنيادي بنگرد.

۹) تغيير و تحول

بدون شک ويژگي بارز عصر حاضر، تغيير و تحولي است که در تمام شئون اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي جامعه در حال وقوع است و بنيانها و ساختارهاي سازمان اجتماعي را دگرگون مي سازد. نظامهاي آموزشي، نه تنها زمينه ذهني، علمي و پژوهشي لازم را براي پذيرش تغيير و تحول فراهم مي آورند، بلکه مهمتر از آن، خود پرچم دار و قافله سالار جريان گسترده تغيير و تحول به شمار مي آيند. بنابراين، توجه به اصل تغيير و تحول از اساسي ترين اصول طراحي هرگونه اصلاحات و از جمله تاکيد بر کارآفريني در نظامهاي آموزشي است. گرچه مديريت تغيير و تحول در نظام آموزش و پرورش مستلزم اقدامات متنوع و فراواني است، قطعاً آموزش مديران، کارشناسان، معلمان و دانش آموزان مقدم ترين و ضروري ترين آنهاست.

۱۰) مشارکت

جلوه بارز نظام آموزش کارآفرين، مشارکت، همکاري و انجام دادن کارها و فعاليتهاي گروهي است. مشارکت يعني سهيم شدن افراد در تجربيات، اطلاعات، مهارتها و ابتکار يکديگر به نحوي که تحقق اهداف در کمترين زمان با صرف کمترين منابع و با بالاترين کيفيت به انجام برسد.

تحقق مشارکت در نظام آموزشي، جلوه هاي متعددي دارد. زماني مي توان يک نظام آموزشي را مشارکتي دانست که مفهوم مشارکت در سطوح متفاوت مديريت، برنامه ريزي، تصميم گيري، اهداف و سياستها، روشها و خط مشي ها، سازماندهي محتوا و تکاليف درسي، نظارت و ارزشيابي و … عينيت يابد و در حکم يک فرهنگ غالب، نهادينه شود. بر اين اساس، رعايت اصل مشارکت بايد اصلي مهم و ضروري براي طراحي، اصلاح و بهسازي نظام آموزش و پرورش تلقي گردد.

۱۱) تشويق و پاداش

عنصر اساسي کارآفريني، خطرپذيري است. خطر پذيري نيز صرف نظر از عوامل و خصوصيات فردي، به طور جدي تحت تاثير فرهنگ اجتماعي و سازماني قرار دارد. کارآفرين نيازمند تشويق و حمايت پاداش است. خطاها تنها زماني زمينه مناسبي براي رشد و موفقيت به شمار مي آيند که با نگرش جامع و دورانديشانه پذيرفته و هدايت شوند. از سوي ديگر، موفقيت تنها زماني زمينه ساز موفقيتهاي بعدي و بزرگتر است که به شايستگي شناسايي شود و مورد قدرداني و پاداش قرار گيرد.

به اين ترتيب، نظام آموزشي زماني کارآفرين و خلاق است که نه تنها زمينه لازم را براي خطرپذيري مديران، کارشناسان، معلمان و دانش آموزان فراهم آورد، بلکه ساز و کارها و روشهاي موثر را نيز براي شناسايي، قدرداني و پاداش خلاقيتها و کارآفرينها پيش بيني و تعبيه کند.

۱۲) نظارت و ارزشيابي مستمر

نظارت و ارزشيابي با هدف کنترل مستمر فعاليتها، تشخيص کاستيها و نارساييها، ارائه بازخوردهاي به هنگام، تعيين ميزان تحقق اهداف و در نهايت، نشان دادن نقاط ضعف و قوت تهديدها و فرصتها، صورت مي پذيرد. دستيابي به کيفيت، بدون نظارت و ارزشيابي توام با مسئوليت مقدور نيست. بر اين اساس، ايجاد و مديريت اصلاحات در نظام آموزش و پرورش مستلزم طراحي نظام جامع نظارت و ارزشيابي است.

به طور کلي، مي توان گفت: که مديريت اصلاحات در آموزش و پرورش و هدايت آن به سمت نظام آموزشي خلاق و کارآفرين در گرو توجه عملي به اين اصول دوازده گانه است. از آن جا که هر يک از اين اصول بعد يا جنبه اي از ضرورتهاي فرآيند اصلاحات آموزشي را مورد توجه قرار مي دهد، توجه هم زمان به تمام آنها و سازمان دهي طرح جامع اصلاحات، به نحوي که تمام اصول در آن به کار رود، ضروري و حياتي است.

● پيشنهادها

تحقق کارآفريني در نظام آموزش و پرورش مستلزم ايجاد تغييرات و اصلاحات فراوان و متنوعي در ارکان نظام آموزشي و به ويژه در مديريت مدارس است. بديهي است هر يک از اين تغييرات يا اصلاحات، امواجي از تغييرات بعدي را به دنبال خواهد داشت. در اينجا مجموعه اي از راهکارهاي اساسي براي نزديک شدن به نظام آموزشي کارآفرين تحت شش عنوان کلي به شرح زير عرضه مي گردد:

۱) برنامه ريزي

ـ تشکيل کميته اي متشکل از متخصصان آموزش و پرورش، دانشگاه ها و مراکز علمي پژوهشي کشور، به منظور طراحي نظام جامع کارآفريني در آموزش و پرورش.

ـ طراحي و اجراي تحقيقاتي ميداني و تجربي به منظور شناسايي دقيق و علمي وضع موجود، امکانات و فرصتهاي بالفعل و بالقوه و تشخيص راهبردهاي اساسي نيل به نظام آموزش کارآفرين.

ـ تنظيم اهداف نظام آموزشي کارآفرين (و به تبع آن مدرسه يا کلاس کارآفرين) در چارچوب آرمان مشترک به نحوي که:

الف) تا حد امکان در فرآيند مشارکتي تنظيم و تدوين شده باشند.

ب) دست يافتني و تلاش برانگيز باشند.

ج) جامع، هماهنگ، دورانديشانه و در برگيرنده تمام ابعاد رشد دانش آموز باشند.

د) همواره بر رعايت احترام به تفاوتهاي فردي دانش آموزان تاکيد ورزند.

ز) پرورش اعتماد به نفس و خلاقيت را در اولويت قرار دهند.

هـ) پرورش جسمي و شادابي روحيه دانش آموزان را مدنظر قرار دهند.

ي) ملاکهاي ارزشيابي و تحقق هدف را به روشني بيان کنند.

۲) آموزش نيروي انساني

ـ نيازهاي آموزشي مديران، کارشناسان، معلمان، مشاوران و … در زمينه کارآفريني شناسايي و طبقه بندي شود.

ـ نظريه ها، مفاهيم ، روشها، اصول و … کارآفريني در قالب انواع فرصتهاي آموزشي کوتاه مدت و بلند مدت طراحي و با روشهاي متنوع و منعطف براي کليه دست اندرکاران آموزش و پرورش در کليه سطوح اجرا گردد.

ـ دوره هاي آموزشي مناسب براي خانواده ها طراحي و در زمان و مکان مناسب در قالب آموزشهاي خانواده اجرا گردد.

تغييرات و اصلاحات مقتضي در برنامه ها و محتواي دوره هاي آموزش و تربيت نيروهاي انساني موردنياز آموزش و پرورش (مراکز آموزش عالي فرهنگيان، مراکز آموزش ضمن خدمت ، دانشگاه ها و … ) اعمال شود.

کلمات کليدي :
----------------------
کـارآفـرینـی- ویژگیهای کارآفرینان-انواع کارآفرینی- ویژگیهای سازمان کارآفرین- کارآفرینی در مدیریت آموزشی- تعریف کارآفرینی در نظام آموزشی-
----------------------

نام ثبت کننده مقاله : parvaz2006

اين مقاله 1883 بار مطالعه شده است

از تاريخ 3 آبان 1389 تعداد 1865083 مقاله از اين وبسايت به صورت فايل PDF دانلود شده است

تذکر :
در صورتی که این مقاله از دیدگاه شما کامل نیست میتوانید جهت ارتقاء وبسایت مقاله های مرتبط را بصورت رایگان درج نمایید.

URL